25 januari 2011
Hoi Sandra,
Leuk om even een verhaaltje over Balou te vertellen!
Balou die ons leven op een leuke manier op z'n kop zet. Wij, Arend 65 jaar en Truus 61 jaar wilden absoluut geen hond meer totdat onze zoon en schoondochter met 2 kinderen een Engelse Stafford kregen (Indy) en het langzaam weer ging kriebelen want wat is dit een leuk ras.
We werden door onze zoon geattendeerd op jouw site en opeens ging alles in een stroom versnelling. We hebben de procedure gevolgd (overigens heel goed) en Balou is niet meer bij ons weg te denken. Zijn eerste baasjes hadden hem al prima opgevoed en wij gaan vervolg cursussen doen.
Iedere dag is er wel iets waar we weer lol om hebben met Balou die overigens direct verliefd werd op z'n nicht Indy en andersom ook!
Balou speelt met de meeste honden in de buurt. Hij zoekt geen ruzie, gaat 's middags de grote ronde doen rent achter vogels aan dwars door de bosjes en de sloten maar zoekt ons altijd weer op en pakt dan weer eens een stok (wat een energie) om vervolgens als een lammetje thuis te slapen.
Ook is Balou een ongelooflijke vrijer en het liefst op schoot bij de baas.
Regelmatig gaan we met hem naar de kust, racen over het strand ook héél erg leuk.
Als je Balou zou vragen hoe hij het vind bij zijn nieuwe baasjes, na 2 maanden weet ik zeker dat hij dik tevreden is want hij is volkomen relaxed bij ons!
Één nadeel......af en toe moeten we hard snuiven want dan ontsnapt er spontaan een scheetje. Het word gelukkig al iets beter.
Wat een leuk ras....heel toegewijd voor iedereen. De kleinkinderen vind hij super terwijl hij geen kinderen gewend was.
Sandra......heel erg bedankt! Zonder jou waren we elkaar niet tegen gekomen.
We hopen dat je nog heel veel honden en baasjes blij kunt maken.
Lieve groeten van Arend, Truus en Balou
8 april 2011
Hoera, Frog is eindelijk helemaal van ons!!!!!!!
De overdracht heeft inmiddels plaats gevonden en we hebben er meteen maar een feestje van gemaakt.
Ze past uitstekend bij ons en hoewel ze pas vier weken bij ons is, lijkt het alsof we haar al jáááren hebben. Ze heeft zich helemaal aangepast en is zo te zien best wel gelukkig en tevreden met de nieuwe situatie. Ze eet goed, speelt veel en springt als een jonge hond heen en weer tijdens de (behoorlijke-) wandelingen.
Een pittige, maar erg lieve tante die zich om de donder de kaas niet van het brood laat eten. Naar andere honden toe blijft ze rustig, maar aan de andere kant neemt ze elke uitdaging aan. Ze laat zich goed leiden en begint dergelijke situaties te negeren. Mijn mening over teven -tot dusver- neem ik bij dezen dan ook terug!!!
Het feit dat ze -helaas- gecoupeerde oren heeft geeft haar voor ons iets aandoenlijks, maar doet bij andere hondenbezitters de wenkbrauwen fronsen.
In huis is ze rustig, ze begroet de visite "kalm en met waardigheid", maar houdt alles nauwlettend in de gaten. Vooral 's nachts (als ze alleen beneden is) is ze waaks en ontgaat haar niets. Een korte diepe waarschuwende blaf, wat gegrom als er mensen voorbij komen en iets te lang naar haar zin voor het huis blijven staan.
Greet staat 's ochtends altijd iets eerder op dan ik en gaat naar beneden. Zodra Frog haar dan nogal uitbundig begroet heeft, schiet ze langs haar heen, stormt de trap op en trekt net zo lang aan het dekbed totdat ik er zelf van ellende ook uit kom.
Als ik er dan uit ben valt ze zowat de trap af naar beneden en staat al bij de deur te wachten, want ze is inmiddels gewend dat we meteen een wandeling gaan maken. Bij thuiskomst krijg ik nauwelijks de gelegenheid om haar tuigje af te doen en klavietert ze met grote sprongen naar de keuken, waar dan haar gevulde eetbak staat. Héél even het geluid van een zware stofzuiger en de bak is leeg. Daarna gaat ze op haar kleedje een beetje liggen doezelen -het liefst in het zonlicht.
Tegen een uur of tien weer naar buiten achter stokken en ballen aanrennen en dan vertrekt ze naar een van haar favoriete plekken: de tuin (bij mooi weer, uiteraard). Op enkele plekken liggen oude stoelkussens, zodat ze naar believen in de zon of in de schaduw kan liggen.
Frog is een Stafford en dus helemaal verzot op autorijden en dat is inmiddels duidelijk te zien aan de binnenzijde van de ruiten. Gelukkig gaan we meestal met de auto van Greet weg.
Nogmaals bedankt voor de bemiddeling, Sandra en ook dank aan Samantha en Stefan, van wie wij deze fantastische Amstaff hebben mogen overnemen.
Groet,
Greet, Jos en Frog.
7 mei 2011Hoi Sandra; nu dan toch eindelijk mijn verhaal over Destiny voor de lezers van je website. Eind 2010 heb ik je gemaild dat ik belangstelling had voor Destiny. Ik vond dat vreselijk spannend, want een jaar daarvoor heb ik mijn whippet van 12 jaar moeten herplaatsen i.v.m. drukke werkweken. Werken zit er nu niet meer in voor mij, dus ik begon weer aan een hond te denken. Maandenlang heb ik op websites gekeken en zitten dubben of ik een hond zou nemen. Ik was steeds aan het zoeken naar Whippets. Op een gegeven moment dacht ik bij mezelf: waarom weer een Whippet? Ik ben goed bij mezelf te rade gegaan wat ik wil in een hond en wat voor hond dan bij me zou passen. Toen kwam ik bij staffords uit en ben ik gaan googelen op herplaatshonden; een puppy zag ik niet zitten. Al gauw kwam ik bij jouw website uit. Ik vond het een hele uitnodigende en warme site met hart voor de Stafford. Ik heb het een en ander goed doorgesproken met mijn zoon (14 jaar) en heb jou gemaild. In ons eerste telefoongesprek hebben we elkaar het hemd van het lijf gevraagd en heel eerlijk en open gesproken. Ik begon gelijk over Destiny. Toen ik haar verhaal las van de vorige eigenaar, had ik echt zoiets van: dat is ze!!!! Destiny zat al in tijdelijke opvang in Houten. Dus deze mensen gebeld en op naar Houten. En zenuwachtig dat ik was..... Het was ook nog zo'n lange rit; was ik helemaal niet gewend. Toen de voordeur werd geopend zag ik Destiny staan en we kwamen gelijk op elkaar af. Ik werd helemaal schoon gelikt van enthousiasme. Nou ja, eigenlijk was ik gewoon gelijk verkocht. Na een kop koffie zijn we even gaan wandelen in het park. Het was voor mij wel duidelijk dat Destiny en ik bij elkaar hoorden; ik zag het helemaal zitten. En die vlek rond d'r oog........dat was het hem ook hoor. We hadden afgesproken dat we de proefperiode in zouden gaan in vogelvlucht i.v.m. de afstand. Dus een week later kwam Destiny bij ons. Het was inmiddels gaan sneeuwen, winter dus. Het stel van de tijdelijke opvang is niet lang gebleven, want ze vonden het best wel moeilijk om afscheid te nemen. Ze hadden de mand, voer en speeltjes en lekkere dingen allemaal meegenomen; heel lief. Na een klein uurtje wreef ik mezelf in de handen voor een lekkere lange wandeling in de sneeuw. Muts op, handschoenen aan en lopen maarrrrrrr. Nou niet dus. Nadat Destiny haar behoefte had gedaan, ging ze op het pad zitten. Ik begreep er niks van. Hup ,beetje trekken aan de riem en ze ging weer mee. Na een paar minuten ging ze er weer bij zitten. En opeens herinnerde ik mij dat ze hadden verteld dat Destiny niet van kou en regen hield. Toen ben ik gewoon weer naar huis gegaan. Wat een spanning allemaal. De 1e nacht ging prima. Ze blafte een paar keer toen ze de buurtjes hoorde. Ik had haar gewoon beneden gelaten. De volgende ochtend lag ze heerlijk languit op de bank en kwam vol enthousiasme en kwispelend op me af. En natuurlijk werd ik weer helemaal schoon gelikt. Na een week van gladheid, niet mee willen voor een wandeling en veel getrek aan de riem, was ik het ff zat. Dus deed ik haar voor het eerst van de riem af, tegen het advies in. Maar ik had gewoon pijn in mijn arm van het trekken. Er was mij ook wel verteld dat ze niet echt aan de riem was gewend. Op oudejaarsdag heb ik op me opgegeven voor de hondencursus in een dorp verderop om te kijken of ik dat trekken van Destiny wat kon inperken. Via de clickertraining die ik toen ben begonnen, heb ik een te gek contact met Destiny gekregen en haar het een en ander kunnen leren. We hebben zelfs examen gedaan en zijn met vlag en wimpel geslaagd. Des, zo noemen we haar eigenlijk, was de lieveling van de instructeur. Ze liep altijd los rond in de kantine en kwam bij iedereen een aai over haar bol halen. Zo raakte ze ook wat vertrouwd met andere honden, want ze was wel wat afstandelijk naar honden. Ik had me ook nog opgegeven voor de vervolgcursus, maar die heb ik niet afgemaakt. Ik moest hiervoor naar het centrum van Assen en ik liep steeds tegen het parkeerprobleem aan waardoor ik steeds te laat kwam. Nu is het inmiddels alweer lente. Echt aan de riem heb ik Des niet meer. We gaan vaak wandelen in de bossen of bij de recreatieplas verderop. Ik fiets ook met haar. Dus je kan wel nagaan, haar conditie (en die van mij) is tiptop. Vorige week heeft ze voor het eerst gezwommen. Ik wist natuurlijk niet of ze dat eigenlijk wel kon. Toen ze achter de stok aan zwom, ging ze kopje onder!. Een beetje paniek van mijn kant was er wel hoor. Ze kwam met de stok weer aan wal en je kon zien dat ze zelf ook een beetje was geschrokken. Na de 1e duik was het helemaal goed. Ze houdt niet meer op. Ze blijft achter stokken of ballen aan zwemmen. Oh ja, ballen. Die vreet ze echt helemaal stuk. Als ik haar een koekje wil geven en ze heeft de bal, dan hoeft ze dat koekje echt niet hoor. Speelgoed maakt ze ook korte metten mee. Ik ben nog steeds op zoek naar leuk en sterk speelgoed. Iemand een suggestie? Maar stokken zoeken en meesleuren is haar favoriete bezigheid tijdens een wandeling. De stok kan niet groot genoeg zijn!! Boomstammen kan je wel zeggen...... En die gaat ze dan ook afkluiven. Alsof haar leven ervan af hangt. Ik ben zo blij met Des, en de mensen om mij heen vinden haar helemaal te gek. Ze komt altijd vrolijk op anderen af. Nu met het mooie lenteweer vindt ze het heerlijk om in de tuin rond te lopen en te liggen. Mijn vriend heeft zijn tuin niet afgezet, maar Des loopt nooit weg. En als ik haar even uit het oog heb verloren, komt ze als ik haar roep. Ze luistert heel goed. Ze heeft veel respect voor de kat van mijn vriend. Af en toe komt de kat op Des af in sluipstand, geeft haar een paar tikken, om vervolgens een paar minuten later haar weer kopjes te geven. Daar begrijpt Des helemaal niks van. Dat wordt dus een iets langer leerproces.Langs deze weg wil ik het stel van de tijdelijke opvang, de vorige eigenaar en Sandra heel erg bedanken voor de goeie zorg en bemiddeling van Destiny. De herplaatsings procedure vind ik een goeie manier om te kijken of het klikt met een hond. En zo lief dat er mensen zijn die een hond tijdelijk willen opvangen. Bovendien vind ik het dapper dat een eigenaar zijn dierbare hond wil herplaatsen, wat de reden ook moge zijn. Allemaal goed geregeld.
Groetjes en een dikke lik van Destiny.
Grietje Stienstra
25 oktober 2011
Hoi Sandra ,
hierbij het verhaaltje van Angel en Elaye .....
Zoals je weet is onze Tobias op 31 juli 2011 helaas na een gelukkig korte strijd (grieperig werd vocht achter zijn longen en zijn hartje kon het niet bolwerken) van ons heengegaan. Tobias is 22 november 2008 via jou bij ons herplaatst via hele lieve mensen, Jessica en Raymond waar Tobias weer tijdelijk terug was om herplaatst te worden, het was met ons meteen liefde op het 1e gezicht, met Gismo was het ff wennen geblazen want ja Gismo is een Sint Bernard en toen best wel onstuimig en in zijn ogen mega veel wijf. Maar na een rondje om klikte het ook tussen hen, hij heeft met Gismo en de rest van onze dierentuin een heel goed leven gehad, ging overal mee heen en was de baas in het plan hierzo. Dit heeft Gismo nu overgenomen.
Na Tobias zijn overlijden hadden wij zoiets van ff geen 2e hond erbij, eerst het overlijden van Tobias een plekje geven en dan zien we wel weer verder maar we wilden wanneer we er aan toe waren wel weer een herplaatser, mede omdat we vinden dat een hond een 2e of 3e kans moet krijgen. Nou dit pakte heel anders uit, Gismo kon haar plekje niet meer vinden en haar ei niet meer kwijt. Na rijp beraad hebben we contact met jou gezocht want je had niet echt iets van onze garing op de site staan, en de honden die we zagen vonden we toch te veel op Tobias lijken. Dus heeft Martijn jou gebeld, wij wilden weer een reu tussen de 4 en 6 jaar, je had een reu van 4 jaar Elaye , waar ook een teef van 7 Angel bij aanwezig was, het liefste wilde je ze samen plaatsen maar ging dit niet dan was er geen nood aan de man.
Wij wilden dolgraag bij ze gaan kijken en hebben gelijk gezegd Gismo beslist of alleen de reu of alle twee. We hebben contact gezocht met de eigenaar en gelijk een afspraak gemaakt. Het weekend van 10 september zijn we bij ze wezen kijken . De klik tussen de teven was super, meteen raak en de klik tussen Gismo en Elaye was er net als bij Tobias na een rondje om ook. Elaye was eerst heel beschermend tegenover Angel, logisch zij wonen samen maar Elaye trok steeds meer naar Gismo tijdens het rondje om en op het dakterras van Rudly en Doenja hebben de honden zichzelf heerlijk uit kunnen leven. Gismo had haar keuze gemaakt, dit worden mijn vriendjes Elaye en Angel. Wij hadden zoiets van of we er nu 2 of 3 moeten uitlaten, dit moet je niet gaan scheiden.
Het weekend erop, 17 september, heeft Rudly Elaye en Angel gebracht zodat ze een weekje op proef bij ons konden logeren, om te kijken hoe ze zich hier gedragen. Nou kan je zeggen Elaye en Angel hadden al heel snel hun plekje gevonden; op de bank naast mij. De week erna hadden we geregeld contact met Rudly die het heel moeilijk had, logisch natuurlijk want ja zo'n keuze maak je niet zomaar.
Wij hadden de beslissing al heel snel genomen, Elaye en Angel gaan hier niet meer weg, het uitlaten gaat super, vaak trio plassen en poepen, je ziet mensen soms lachend kijken, een Sint Bernard met 2 Engelse Staffords, geen gezicht, zelfs bij onze buurvrouw zijn ze al zeer geliefd, daar halen ze wanneer we de kliko wegbrengen een koekje.
We gingen er voor 1 en we kregen er 2 kanjers voor terug, Angel was al een knuffelkont, maar Elaye die in het begin heel druk was is d.m.v naast de fiets lopen en balletje gooien op het veldje een heel stuk rustiger geworden en ook een echte knuffelkont geworden.
Zoals jij weet is dit een zeer uitzonderlijke situatie, 2 teven die samen gaan, komt bijna niet voor, jij waarschuwde ons hier gelijk voor. Plus het feit dat wij 2 honden herplaatst kregen terwijl jij 1 hond herplaatst in een gezin waar al een hond aanwezig is.
Groetjes Martijn , Annette , Gismo , Angel en Elaye
